Boost Bureau

Meer plezier in je leven    Meer resultaat in je werk

Repeterende irritaties,
hoe kom ik ervan af.

Guido heeft een goede baan als financieel directeur.
Sinds enkele maanden is er een nieuw bestuurslid aan wie hij rapporteert. Er zijn vaak irritaties over en weer.
Wanneer hij thuiskomt, is hij doodmoe en snel geïrriteerd naar zijn kinderen.

Guido wil zijn baan behouden. Hij realiseert zich dat het niet de eerste keer is dat hij in een dergelijke verstandhouding terecht komt. Achteraf bezien was dat ook de reden van een herplaatsing binnen de organisatie.

De irritaties blijken zakelijk gezien vaak te ontstaan wanneer Guido wordt aangesproken over iets wat hij niet volgens eerdere toezeggingen door hem, heeft gedaan. Privé speelt zijn irritatie met name op wanneer zijn kinderen zijn planning verstoren en ook wanneer ze iets van of met hem willen.

Na een aantal sessies waarin we reflecteren, zowel analyserend als met oefeningen in de ruimte, komt “de drenkeling” uit de TA (Transactionele Analyse) ter sprake.

 

repeterende irritaties De vijf ballonnen zijn de drivers. Guido wordt het meest gedreven door de innerlijke boodschappen “wees sterk” en “doe plezier”.
Drivers zijn boodschappen die je hebt opgepikt van (een van) je ouders. Het is een normatieve boodschap.
De twaalf bakstenen worden injuncties genoemd. Guido beseft vooral “Doe niet” en “Wees niet belangrijk” als kind te hebben opgepikt.
Een injunctie komt voort uit een onverwerkt thema uit de jeugd van je ouder(s). Daar zit pijn onder en die lading krijg je mee. Daardoor komt het zo heftig aan.

De moeder van Guido kon onredelijk fel reageren wanneer Guido iets wel of niet had gedaan wat zij anders had verwacht. Door de felheid voelde Guido zich meteen schuldig. Terwijl hij het in tweede instantie ook onredelijk vond.
We ontdekken dat op zo’n moment het gekwetste Kind in zijn moeder werd geraakt, het kind met wie geen rekening werd gehouden.
Guido pikte de injunctie “doe niet” op. Gecombineerd met de boodschap van niet zeuren, maar doorzetten, driver “wees sterk”, verklaart dit waarom Guido altijd het gevoel heeft van alles te “moeten”. Vanuit een soort stil verzet, doet hij dat niet. Wanneer hij daarop wordt aangesproken, is er direct het schuldgevoel. In zijn reactie hierop komt als het ware zijn Kind energie weer mee.
Dat gedrag roept irritaties op. En Guido komt weer in het oude gevoel terecht van het niet goed doen.

Zijn ouders waren gescheiden. Hij zocht zijn vader af en toe op. Die manifesteerde zich als slachtoffer, aan de drank en zich zielig voelen. Het gekwetste Kind in zijn vader voelde zich “mislukt”.
Guido had steeds het idee dat zijn vader een beroep op hem deed om voor hem te zorgen.
“Doe plezier” en “wees niet belangrijk” speelden hier als driver en injunctie.
Guido beseft dat hij altijd ten dienste staat van anderen. Tegen de tijd dat hij aan zichzelf toekomt, is hij te moe en doet het liefste niets.
Zijn kinderen moeten op zo’n moment dus niet ook nog iets van hem willen.

Het helpt Guido enorm dat hij zich nu realiseert dat het oude pijnen van zijn ouders zijn. Dat bepaald gedrag van hem, hen daarin triggerde, maar niet de oorzaak was.
Dat is het begin voor hem om zich vrijer en onafhankelijker te gaan voelen.
Dat hij nu als volwassene zelf kan bepalen wat hij wel en niet wil en wanneer. We spreken af dat hij voortaan eerst nadenkt voordat hij een toezegging doet. Zodat hij dat als een autonome keuze ervaart en zich eraan wil verbinden. De oude strijd hoeft dan niet meer gevoerd te worden.
Ook met zijn kinderen wil hij een “andere bril opzetten”. Een vraag om met hen iets te ondernemen niet meer automatisch ervaren als ten dienste van hen moeten staan, maar als een uitnodiging. Wanneer hij zich vrij voelt om daar wel of niet op in te gaan, kan hij ervan genieten. Het vrije kind in hem kan dan lekker spelen.

Een aantal maanden later hebben we een afspraak gemaakt om te kijken hoe het hem nu vergaat.
Het gaat hem goed. De werkrelatie met zijn leidinggevende is sterk verbeterd.
Ook thuis is het meer ontspannen. En hij heeft meer energie.
Natuurlijk vervalt hij nog weleens in zijn oude gedrag. Maar hij herkent nu de signalen. Zodra hij zonder nadenken “ja” zegt of “sorry” roept, weet hij dat hij in zijn oude patroon schiet waarin hij zich gedwongen voelt.
Hij weet zich dan te herpakken en eerst na te denken en te voelen wat hij werkelijk wil. Hij merkt dat zijn adviezen serieuzer genomen worden. En dat zijn “nee” gehoord wordt.
We spreken af eens per jaar een “APK tje” te doen. Omdat de reflectie op de afgelopen periode hem scherp houdt.

 

adobe pdf file icon artikel uitprinten 

terug

 

 

 

 

Resultaat door reflectie

“Mensen veranderen niet door wat ze anderen horen zeggen maar door wat ze zichzelf horen zeggen” Blaise Pascal.