Meer plezier in je leven    Meer resultaat in je werk

Vastgelopen, hoe nu verder?

Sophie werkt bij een bank. Ze is ongemotiveerd en onzeker geworden in haar werk. Ze ziet in de huidige arbeidsmarkt geen mogelijkheid ander werk te vinden. Zeker niet nu ze zwanger is. Dus zit ze haar dagen uit, laat ze haar ongenoegen van zich afglijden en komt ze doodmoe thuis. Haar vraag aan mij, als coach, is om handvatten te geven hoe ze haar tijd kan doorkomen.
Ik hoor Sophie klagen over haar manager en haar collega’s. Ze heeft een paar keer ruzie gehad met haar manager, de laatste keer ging dat met veel herrie gepaard. Sophie vindt dat niet professioneel van haar manager. Wel was hij lief toen ze ziek was door haar zwangerschap, ze mocht gerust een uurtje later komen.
Enkele projecten waaraan Sophie heeft deelgenomen zijn mislukt. Iemand anders was de projectleider, maar uiteindelijk is de schuld van het mislukken bij Sophie komen te liggen. Zo hoor ik haar klagen vanuit de slachtofferrol. En niet weten hoe ze hier anders mee om zou kunnen gaan.

Ik laat haar op de flipover de dramadriehoek zien. Een in dit verband verhelderende “kapstok” uit de TA (Transactionele Analyse).

vastgelopen

 

Ik geef Sophie terug dat ik hoor dat ze klaagt en problemen bij anderen op het bord legt. Op mij doet ze nu een beroep als “Redder”. Die uitnodiging neem ik niet aan. Daarmee zou ik in haar drama stappen, en zo zou ik haar niet helpen.
Een van de uitgangspunten uit de TA, die ik ten volle onderschrijf, is dat de mens een autonoom wezen is en zelf in staat is om zijn of haar eigen leven vorm te geven.
Hoe ik haar wel kan helpen, is haar verleiden om uit haar dramadriehoek te stappen.

Sophie geeft, op mijn verzoek, een kijkje in haar gezin van herkomst. Ze vertelt dat ze hele lieve ouders heeft. Ze hebben een zwaar leven gehad. Een hardwerkende vader en een heel lieve moeder. Als er onenigheid was, kwam moeder dat altijd voor het slapengaan uitpraten: “nooit boos gaan slapen” was haar boodschap. Vader vond dat Sophie als oudste het goede voorbeeld moest geven. Vaak gedroeg haar broertje zich onuitstaanbaar, maar kreeg Sophie de schuld. Volgens Sophie kon haar broertje geen kwaad doen. Ze vond dat onrechtvaardig. Als zij haar boosheid hierover kwijt wilde bij haar vader, ketste dat af. Op een bepaald moment heeft ze gedacht. “laat maar”.
En zo is ze goed geworden in het “van zich laten afglijden”. Voor een kind is dat een slimme keuze om de harmonie te bewaren en te voldoen aan de wensen van haar ouders.
Nu keert dit gedrag zich tegen haar. Haar collega’s en manager ervaren haar gedrag als “onverschillig” en vinden haar een zeurpiet: wel klagen, maar niet haar verantwoordelijkheid nemen.

Ze voelt zich machteloos en boos tegelijk.
Ze zou niet weten hoe, maar ze zou willen dat ze energie kreeg van haar werk in plaats van uitgeput te raken. En ze wil een moeder zijn die weet wat ze wil en daarvoor gaat.
De tranen die stromen, zijn niet meer van onmacht, maar van verdriet. Ze luchten op en slaan een brug naar haar werkelijke verlangen. Een verlangen dat haar weer in verbinding brengt met haar levenskracht en energie.

Vanuit deze motivatie en bewustwording van de oorsprong van haar gedragspatroon, gaan we aan het werk.
Stap voor stap en met veel oefeningen leert ze dat zij nu haar grenzen mag en kan aangeven. Dat ze dan juist in contact komt en gezien en gehoord wordt. Dat ze niet meer de slachtofferrol hoeft in te nemen om geholpen te worden. Dat haar oprechte inbreng gewaardeerd wordt en ze niet meer vanuit een gevoel van onmacht hoeft te klagen.

Het is vallen en opstaan. Een ingesleten en vertrouwd patroon laat zich niet zomaar verjagen.
Maar de momenten waarop Sophie in haar dagelijkse leven beloond wordt voor haar nieuwe durf en oprechtheid, motiveren haar om door te gaan. Ze neemt als het ware een nieuw besluit en doorbreekt haar oude patronen.

Inmiddels is Sophie moeder van een gezonde dochter.
Natuurlijk wordt ze nog weleens getriggerd; ze ervaart dan opnieuw de onmacht en denkt, “ach, laat ook maar”. Als ze voelt dat haar onvrede en boosheid daarmee niet weg zijn, weet ze dat ze weer in haar oude script terecht is gekomen.
Vanuit de wetenschap dat ze nu een keuze heeft, kan ze zich herpakken en de situatie anders aanpakken.

adobe pdf file icon artikel uitprinten

terug

 

 

 

 

 

Resultaat door reflectie

“Mensen veranderen niet door wat ze anderen horen zeggen maar door wat ze zichzelf horen zeggen” Blaise Pascal.